Ampuni aku ya Allah....

Saya rasa DOWN sgt.... hampir 3 thn saya bekerja di sini...ni la pertama kali saya rasa sgt DOWN. memang saya takdak kabel sapa2 kat sini...kabel saya Allah Taala ja la. tu ja tempat yang layak saya menangis dan meminta. Ya Allah...saya sedih.

Saya percaya rezeki tu ada di mana-mana. Rezeki tu milik Allah Taala. Semoga saya terus ikhlas bekerja. tak kisah la kat mana...tak kisah la apa org nk buat kt saya.

kadang2 takutkan bila nk bercakap bab ikhlas ni. saya x sure buleh ka sy ikhlas. kdg2 kt mulut ikhlas, tp dlm hati????

ntah la...sy berani luah kt sini ja. at least sy ada tempat nk express feeling ni. mcm2 la....sy letih bila tingat....conversation demi conversation...dan menjadi sgt sensitipppp...

mungkin kalo bosss sebut cara baik, mintak cara baik maka saya akan lebih TENANG menerima. mmg tu pon impian sy selama sy bekerja di sini. sy nk balik semula ke MJII. Ya Allah...

mcm2 ragam la.

After some time...

Hemm...mencari idea untuk menulis semula after almost 2 years. Well..so many things to write huhu. Almost 2 years berehat from blogging. emm cerita kisah anak2 la.

Azwa dh darjah 1, Aimi dh 5 yrs old, Ain pulak dh 3 yrs old. Ainul (our latest edition hehehe), dh setahun. ehhh...suma perempuan eh anak-anak? kadang2 tu yg org tnya. haa tu la rezeki saya. at one point, sy rasa jelesss tgk org lain ada anak campur2 gender nih. i always pray for baby boy every pregnancy. cuma masih belum ada rezeki. cerita dalam perut...Allah saja yg Maha Mengetahui. Bukan saya tidak merancang utk anak lelaki, bukan sy tidak berusaha utk lekat baby boy, tp nk ceritanya Allah dh sebut bukan rezeki sy lg. kena berusaha lagi dan kena lebih berdoa lagi. Betui la kita ni merancang, tp perancangan jualah yang thorrrbaik. ada hikmahnya di sebalik ujian ni. terima dgn redha.

Sy still remember during my confinement, adik ipaq sy bersalinkan baby boy. Allahu...it was not easy to face the fact. sampai sy berkata dlm hati "kenapa aku tak dapat baby boy". Betapa masa tu sy sgt stress, tensionnya bila dlm grup wassap family asyik sebut newborn tu ja. huhuhu. besa la masa confinement...xleh nk beribadat bagai, suka la syaitan mencucuk.

Alhamdulillah, sy cpt sedaq diri (puji diri sket). tp betui...kena terima hakikat, ni rezeki yg Allah bg kat sy. walaupon sperma tu milik suami tp dia x berkuasa nk control gen X, gen Y.

Menutup aurat itu wajib

arghh amik masa ofis lak tulih blog ni...sat ja. huhu


ok.apa yg saya nk cerita ni ialah kisah pakai stokin. ada dlm entry sblm ni kisah sy dh start pakai stokin. mola2 dulu mcm susah jugak ler nk istiqamah. serious. susah. ok dtg keje pakai stokin. balik umah, g playground, bwk budak2 ni main kat sana, xde lak nk pakai stokin. jln2 kuar yg sekejap2 tu xder lak nk pakai stokin. adoyaiii...rasa mcm malas tau.


towards d end, saya mcm tersedaq sendiri la n rasa pelik pulak bila kuar x pakai stokin. huhu. akhirnya saya terbiasa pakai. alhamdulillah. nk kuar dkt2 pon dh pandai pakai. hopefully ini hidayah yg mampu saya pertahankan.

Ayah kawen lagi.

Apa yg sy nk share kt sini is something serious. ayah dh kawin baru. dh lama gak la. dh x ingat bila. ujung thn lepas kot. xper la x penting pun. Isteri baru ayh ni janda ank 5. Emm mcm org susah la. Actually this lady is kakak to my cousin's wife. I don't know how to express this feeling. lega sbb ada org yg jaga ayah. tp xbesh sbb we're from different background. x baik kan ada perasaan camtu? huhu. setakat ni isteri ayah tu ok la. xde la nk mengarah x tentu hala. saya sekadar mendoakan semoga ayah suami isteri diberkati dan di bawah lindungan Allah. Amin.

Pindah tempat kerja pulak...

ari ni dh 8 syawal. rupanya dh seminggu raya. bermakna dh 5 bln la saya menjadi warga HQ Mara ni. sob..sob..masih terasa kesedihan tu but life goes on kan. tak guna saya bersedih kuar air mata darah seandainya itu adalah ketentuan Allah. saya redha. entry ni bukan nk cerita pasai raya. hehe. just selit sket2 la. kebetulan mood raya masih ada lagik. okeh..kita masuk cerita yang sebenaqnya lah. dari seorang pengajar/pendidik kepada penyelaras subjek. x byk berubah sgt. masih lagi dlm bidang pendidikan cuma saya lebih focus menjaga quality of the curriculum. pastu jaga cekgu-cekgi lebih kurang. jaga dari segi keperluan latihan la (I x jaga tepi kain diaorng). so far keje is ok. bos pn ok. ssya rasa everything is ok lah. yg x ok is traffic jammed. alahai...lomah jor raso nk menempuh jem tu. time ujan especially. kalo xcident sket2 pn jem gak. nak2 masa bulan poso aritu. lg teruk jem. arghh tension tau. other alternative is naik lrt. ok gak bcoz x penat drive. drive gak la halfway ke sg besi tu. hehehe. hari2 kuar umah paling lewat 6 am. di saat org lain tgh sedap beradu (jeles), saya dh start engine keta. mola2 ritu dok berkira-kira nk pndah ke kelana jaya @ puchong @ mana2 yg dekat la ngan KL but since dh beli umah kt semenyih tu rasa mcm syg pulak. ya la umah baru kan. baru nk rasa dok umah sendiri. dh berangan-angan nk deco umah tu. lastly x jadik pindah la. tp tu la husband and wife, dua-dua keje jauh. apakan daya. andai ada rezeki, saya mntk pndah la. satu pengalaman baru. bekerja di bhgn admin. kdg2 terasa boring bila x der keja. terpaksa mencari kerja. huhuhu. kalo mengajar lain, setiap masa saya rasa ada kerja. HARUS..ada kerja. walaupon ada gak mengulor sket2 hehe. at first mmg saya rasa susah. saya mmg jenis yg lambat nak adapt with new environment. nak ngam ngan new colleagues (college-as students always spell. selalu kena betulkan hehehe). fuhh...stress. just imagine, baru lapor diri sehari, esok tu dh kena kuar outstation. mujuq dekat ja. huhu. apapun I gained new experience, new working environment, new friends, new routes and mcm2 new lagi. so what shud we say? thank you Allah. ni suma rezeki Allah yang bagi. be positive. think positive. look at the good side. InsyaAllah. semoga saya dpt melakukan yg terbaik utk agama saya dan anak bangsa saya.

status FB

sy terbaca status FB sahabat sy. (x perlu la dinyatakan di sini k). jauh di sudut ati sy, agak terkilan bila dia persoalkan status DG jabatan lain. sy tau dia seorang yg hardworking, keje2 dia tip top. kalo ari ni bagi kerja, esok msti dh dpt. in term of management pon bagus. dia seorang yg dedicated.

nape DG menjadi satu isu?

ni apa yg sy rasa. my point of view only. jgn slh paham. 2/3 minggu lepas ada ura2 kerajaan nk buat waktu keja cikgu (of course DG) 7.30 - 4.30. dari apa yg sy dgr (ujung2 telinga je la..mls nk amik pot) seolah2 dia bersetuju dgn apa yg kerajaan nk buat sebab kami di kolej pon adalah guru DG yg keja 8-5. seolah2 sepatutnya tiada beza DG di sekolah dan DG di kolej.

honestly sy rasa x patut. keje cikgu sekolah sebenarnya lebih mencabar. cikgu sekolah dealing with students yg bermacam ragam, segenap lapisan kaum, level dan mcm2 lg la. mungkin family sy sendiri ramai yg jadi cikgu so sy nak back up cikgu. maybe. sy selalu dgr citer from kakak dan adik sy bagaimana pelajar zmn sekarang sgt2 mencabar kewibawaan mereka sbg guru. layan cikgu2 mcm layan kawan2. kena yg kelas A, kepala cara kelas A. perasan pandai, agak berlagak dan sombong...(namun bukan semua berperangai camtu). yg kelas bwh sket, cara bwh la pulak. semua ni mmg mencabar kesabaran seoarng insan bergelar guru. selain dr tu, keje2 di sekolah pon byk. mcm2 aktiviti nk dibuat. minggu ni aktiviti ni, next week aktiviti lain lak. yg nk buat cikgu2 ni gak.

mungkin ada guru yg x dak keje...ceritanya pegi sekolah, ngajar, gosip lebih kurang, rehat2, balik umah. itu jer rutin dia setiap ari. tp setakat ni payah sy nk jumpa 'cekgu' yg mcm tu (veteran maybe...). kalo yg muda, energetic ni mmg diberi lambakan kerja la.

sy xder la menyalahkan sahabat sy 100% atas status yg dinaikkan. mungkin sahabat sy bercakap atas dasar apa yg dia nampak, dengar dan tau. maybe sahabat sy x bermaksud apa2, sekadar status. maybe sy yg telah tersalah tafsir status tu. maafkanlah sy. hanya manusia biasa yg membuat interpretasi berdasarkan ilmu yg cetek.

namun sy berharap agar profesion sy (walaupun x secemerlang mana huhu) dpt melahirkan insan2 yg dpt menyumbang kpd agama Islam. insyaAllah.

bila mak xde...

ada sorang sahabat sy bercerita anak dia sakit, demam campak. sy tnya la sapa jaga anak dia kt umah. so dia jwb dia import mak dia tlg jaga anak.

hemm...dlm hati sy 'dia ada mak lg. buleh gak mntak tlg mak. sy ni dh x der mak.'

thn depan sy nk hantar maid sy balik. for good la ni. sy x nak guna perkhidmatan maid lg dah.sy rasa jiwa sy bukan jiwa yg sesuai ada maid kt umah. tambah lg kena yg baloq liat mcm maid skang ni. berbalik kpd citer di atas, sy termenung gak bila pikir kalo anak sakit, sy kena amik cuti. kalo demam besa2, mungkin buleh hantar taska lg. kalo penyakit yg berjangkit mcm campak tu? for sure kena dok umah la. sy dh biasa ada maid. byk keje sy dia dh tg settlekan. sy bg arahan ja. huhu. (tu pn x reti nk berteima kasih lg kt maid tu hehe)

tp arwah mak mmg xpenah tlg jaga cucu2 dia. pada pendapat dia, itu tanggungjawab anak2. masa mak yg ada utk diri mak dan suami dia. yer la, nk pegi jemaah kt masjid, nk dgr ceramah, nk mengaji Quran, pegi kelas dan mcm2 la. peranan mak hnya bagi nasihat dan pendapat. sementelah (wah ayat..) mak pon mmg dh x sihat sgt. kudrat yg ada hanya utk uruskan diri dia.

thn dpn sy dh x der maid. suma urusan atas diri sy dan suami.semoga sy mampu menghadapi suma urusan ngan tenang.InsyaAllah.

hati saya..

sy rasa mcm x patut jer apa yg sy rasa ni..tp yer la dh nama manusia..sy tetap rasa. jujur sy katakan sy agak bersedih dan berkecik ati pada bos sy. sy pon mcm mls nk citer lebih2 pasai tu. tp yg pasti, sy bukan lg org yg dia buleh harapkan utk buat kerja. sebarang kerja.

ntah la sy merasakan sy ni antara golongan yg di'aim' atau di'chop' sbg rebellious (ni apa yg sy rasa yer). mungkin sy tersilap, mungkin sy terlebih emos, mungkin sy terlebih semasa berkata-kata. ibarat perumpaan terlajak perahu buleh diundur terlajak kata mmg binasa.

sy kena muhasabah diri. since kejadian tu sy rasa mcm x happy. on d surface, yes, sy buleh bergelak ketawa as if nothing had happened. but deep inside me...sy rasa menyesal ngan suma ni. kenapa msti sy tau cerita yg camtu. bukankah lebih baik sy tidak bekerja di sini.

sy kena muhasabah diri. sy yakin sy buleh lalui semua ni. sesungguhnya Allah tidak menguji sy atas sesuatu yg sy x mampu. hanya pada Allah tempat sy mengadu, tempat utk meluah rasa, Dia Yang Maha Mendengar.

sy tidak menyimpan dendam apatah lagi utk merasa benci. sy diajar utk menghormati org yg lebih tua dr sy. tambah pula dia adalah ketua sy. sy perlu lebih belajar memahami org. memaafkan bg sy adalah lebih mulia dr menerima maaf.

kdg2 pikiran jahat tu seolah2 suruh sy pindah dr sini. hehe. tp tu tak selesaikan masalah. lg pon sy nk pindah ke mana??? kalo urusan pindah tu sesenang baca A,B,C mungkin sy dh lakukan.

sy sekadar meluah rasa. yer la pihak yg kena mesti x pueh ati kan???huhu. adat la tu. sy kena muhasabah diri. sy terlalu lalai ngan senangnya idup. sy x cukup bersyukur. lalu Allah menduga sy.

xpa la....sy redha. andai sy silap..maafkan sy

kenapa perlu nama gelaran

tau gelaran tu apa? haa maksudnya kita dh chop sekian2 org dgn gelaran yg kita senang nk ingat yg ada pd org tu (tu ikut kamus sy la hehehe)..cthnya kan 'minah tonggek' - sbb bontot dia tonggek sket, errm 'limah jongang' - sbb gigi dia jongang. haa tu antara gelaran yg besa kita dgr la kan.

gelaran ni pada sy byk kpd negative connotations. that's why sy x suka bg gelaran kt org. dan sy x suka gak nk panggil org dgn nama gelaran. ehh mcm dh melalut ja ni...huhu. yg sebenaqnya sy nk citer kesah sahabat2 sy ni. diaorg bermasam muka. ok fine. sy ni org yg ditengah2. bukan org tgh tau. ditengah2 shj. sblh kanan kwn sblh kiri pon kwn. x yah la sy citer sapa slh sapa betui becoz dlm kisah ni masing2 ada slh.

ok. so ceritanya si A memberi gelaran yg sgt negatif pd si B. (mujuq B xtau, sy ja yg dgr huhu). sy terpikir sampai ati A ckp camtu kt B. kalo yer pon dh x suka sgt, berpada-pada la. apa yg A sebutkan adalah sesuatu yg mmg xdak pada si B. kesah B wat silap... tu kalo nk dibandingkan dgn gelaran yg diberi adalah jauh panggang dr api. sy amat sedih tp sy x mampu nk kata apa2. betapa sy x suka dgr gelaran yg mcm tu.

sy sendiri penah dipanggil b****a oleh org yg dkt ngan sy...considered as family member. kes sy lg teruk..langsung x tau apa punca. sy masuk dgn keadaan yg huru-hara camtu so x menangkap la kt mana silap and there is no ruang for me utk betulkan apa yg slh. very scary d movie. cuma bila dh lama2 camni sy pon dh mangli. sy pon 'kau kau aku aku, aku x kaco ko, ko jgn kaco aku' (hee buleh ker camtu ). tp masa tu mmg sy sedih giler. rasa down sgt. sepanjang perjalanan balik mlm tu sy menangis. betapa sy hina di mata dia. sedangkan sy x penah wat benda2 x senonoh. sy dibesarkan dgn didikan agama yg menjadikan sy mampu utk menilai apa yg baik apa yg buruk. sy x pegi menyundal atau berjalang ngan lelaki2 kt luar sana. kenapa mesti sy dipanggil dgn nama tu. hemm ntahla. ujian Allah. sy hanya mampu berdiam, x mungkin sy akan lawan. sy hormatkan dia dan sy mengambilkira sejarah hidup dia yg x sama mcm sy.titik.


haa tgk kan sy dh melalut lg. back to the story hehe...

dh x der apa nk distorykan lg. maybe si A yg berkata pon just utk memuaskan ati dia. ntah la. ni pon sy x mampu nk tegur, sy hanya mampu berdoa supaya satu hari nnt masih ada peluang mereka bermaafan. cukup la tu pun. yg slh tetap slh kerana meninggalkan luka di hati org lain. tp bukankah memohon maaf dan memaafkan itu sesuatu yg mulia, indah di sisi Islam.







peace.

konflik ker????

konflik....bila ada konflik antara rakan sekerja, camna nk selesaikan tu? sy rasa sungguh(?...sedikit la) terganggu. kdg2 rasa mcm nk wat hal sendiri2 ja. lantak la nk jadi apa ngan org lain, bukan masalah aku. tp bila pikir balik...mana buleh wat camtu. nnt x bergerak organisasi, pyh nk wat keje, takde kerjasama. hemm camno tu. sy x mampu. bukan. kurang kemampuan. mungkin kurang pengalaman. tp satu yg pasti, sy mls nk berckp byk. mls nk campur hal org. mungkin sy akan amik tau (bz bodi la tu ... hehehe) tp selagi sy rasa cerita hal org ni akan mengakibatkan kesan buruk pd sy (terutamanya yer) dan organisasi maka sy akan memilih utk berdiam. hrp2 betul la apa yg sy buat ni. sy berdoa semoga sy dan organisasi ini sentiasa dirahmati, dilindungi Allah. Amin.

apa2 je la

lama x update blog. ntah la. nk menulis pon mcm x der mood. kdg2 idea ada...dtg mencurah-curah...tp masa x sesuwei lah, internet x ok lah, nk prepare utk kelas lah.hemm skang ni lak mcm2 nk kena wat. xleh nk pk mana satu nk start dulu. serba x kena rasanya. makin byk yg nk diluah, makin x sempat nk menulis. bila dipikirkan balik, ntah apa yg sy buat ari2 kt ofis ni. balik umah tau penat jer. dh balik umah kena tgk anak lak. mujur la bila tgk anak tu hilang sket penat. tgk si azwa melompat-lompat seronok mama dia balik, ilang rasa penat. tgk aimi merangkak sambil sengih2 dtg kt sy, rasa sejuk ati tu. ish kuasa anak ni besaq sungguh. sy kalo buleh nk cuti ja. nk spend masa ngan anak2. huhu. nanti la bila dh abih kelas nnt. kolej skang ni tgh bersiap-sedia utk MQA. ala mcm isau la MQA nk dtg nih. nnt dia nk tnya mcm2 kt pensyarah. apa nk jwb nih. huhuhu... byk gak benda nk kena bersedia. hish yg kami ni dok pakat blur2 lagi nk kena jwb camna. hemm tu la hrp2 kolej dpt la MQA tu.. penting utk budak2. at least diaorg punya future secured la ngan adanya pengiktirafan nnt.

tenang

ari ni rasa agak tenang...hehe...setelah bertungkus-lumus menyiapkan apa yg patut...(walaupun ada lg keje yg menimbun huhu)

bila byk keje ni rasa mcm well-organised (sket la) diri sy ni....kerja ikut dateline (bak kata kak ila). betui gak bila pk2 balik. xper sy akan terus mengorganise diri ini.

kisah Ita

saya terbaca kisah ni dlm FB. xtau la kisah ni betui rekaan ka tp saya tersangat sedih baca cerita ni. arghh sudah bergenang airmataku....

cerita pasai anak kecik yg melukis, mengekpressi imagination kt keta baru ayah dia. seronok la dia lukis diri dia,ayah, ibu, kucing, ayam..err pembantu umah dia pon ada. bila ayah dia balik..excited dia nk bgtau dia lukis suma2 tu. ayah ni apa lagi, kena bantai (pukul) la budak kecik ni. berbirat2 la belakang bdn anak kecik tu. abis jari2 kecil anak tu kena pukul...tgn kiri dan kanan. dh tu ditinggalkan camtu ja..kononnya nk mengajar. si pembantu umah ni la yg tlg tgk camna. masa nk mandi menangis la ita sbb pedih. anak kecik tu dh siap demam2 sampai 3 ari tp mak ayah dia x peduli pon...kononnya nk mengajar.

ari yg last tu baru la bwk g klinik...klinik refer ke hospital. dokter ckp kena potong jari2 kecil both hands. infection. xleh selamatkan dh. si ayah ni terpaksa sign la surat kebenaran tu. bila si anak kecik ni sedaq..dia tgk tgn dia dh x der...menangis la mintak kt ayah dia supaya pulangkan jari2 dia..dia ckp camna dia nk mkn, camna nk lukis...dia janji x conteng lagi keta ayah dia...dia janji x nakal lg...

adui la sedihnya.....x tahan dh air mata nih....sambil baca citer tu saya terbayangkan azwa yg kdg2 saya pukul gak coz x dgr ckp.

ya Allah semoga aku tidak tergolong di dlm golongan org2 yg zalim kepada anak2 aku. aaa sedih..sedih..

positive thinking

emm ada tak masa di mana uols berkecik ati ngan kwn2? i bet mesti ada kan.. biasa la adat berkawan mesti ada terguris hati kt mana2. ada yg mulut laser, ada yg mulut x der insuran..mcm2 la. sy pon secara jujurnya mmg ada terasa ati.

apa yg uols akan buat bila terjebak ngan situasi yg camtu? (hehe..ayat x hengat). kalo sy, kebiasaannya sy akan wat tak tau jer. just assumed mereka x bersalah. sy try utk berfikiran positif. sy mls nak besarkan benda2 yg kecik camtu. setakat ati yg terasa yg x melibatkan maruah sy...biar je lah. lupakan jer. sy suka org ckp sy ni baik hee... hakikatnya tu satu doa.